De personen die aan de oorsprong van onze Westerse cultuur stonden, zoals Empedocles, Socrates en Plato spraken allen over een mysterieus wezen die de mens begeleidt tijdens haar leven.

​

In de Oud-Griekse tijd werd dit wezen een daimon genoemd. Later in de Romeinse tijd veranderde de naam in genius. En met de opkomst van het Christendom transformeerde de naam wederom, en werd het de (heilige) beschermengel genoemd.

​​

Je kent vast het gezegde "een engeltje op je schouder hebben". En je hebt vast ook weleens de ervaring gehad dat dit ook daadwerkelijk zo lijkt te zijn. Hoe meer je open staat voor verbinding met de fluisterende stem die je in ieder moment begeleidt, hoe meer deze ander-in-jou de kans krijgt om dit te doen.

​​

Dit vergemakkelijkt het leven enorm, want waar het ego-ik continu verhalen spint over wat je zou moeten doen, vaak op basis van vergelijkingen, angsten, egoïsche verlangens of wat dan ook, wijst je persoonlijke engel naar je pad zoals die vóór het leven al bepaald lijkt te zijn. En als je je pad loopt, geeft dat rust, voldoening, en helderheid. Als je je pad niet loopt, geeft dat onrust, ontevredenheid, bitterheid.

​​

Het is een kunst om te leren luisteren naar deze innerlijke gids, die spreekt in beelden en fluisteringen. Hij krijgt pas ruimte als het ego-ik eindelijk even stil is. Daarom komen de beste ideeën vaak in momenten van ontspanning. Dan is er verbinding, dan kan je engel je eindelijk bereiken via dromen, beelden, visioenen of woorden.

​​

In dit groepstraject staat onder andere de engel of innerlijke gids centraal. Ik ga erover vertellen, maar ga je ook leren contact te maken met deze intelligentie, zodat het makkelijker wordt om te leven vanuit je roeping.

 

Je mythe staat al geschreven,
je hoeft het je alleen maar te herinneren.